Een derde keer mama worden. Voor velen ‘ben ik het al gewoon’ en is dat allemaal niet meer zo speciaal. Moet ik iedereen wel wat teleurstellen: ook nu is alles opnieuw magisch. Niet altijd gemakkelijk, wel altijd stiekem genieten (ja, zelfs van de moeilijkere momentjes, want die horen erbij en ook dat wil ik voor geen geld ter wereld missen). Dat de zwangerschap net iets minder ontspannen verloopt, omdat broer en zus ook wel wat tijd vragen en dat het herstellen na de geboorte van hetzelfde is, moet ik niemand vertellen. Maar dat de interactie tussen de kindjes en ons gezin wonderbaarlijk meer energie geeft dan vraagt, wordt bevestigd door de drive waarin we door de dagen walsen. Af en toe met een trage 1 – 2 – 3, op andere dagen lichtvoetig en glimlachend.

En ook deze derde keer was veel ‘voor de eerste keer’. Voor de eerste keer ‘een derde keer’ zwanger. Voor de eerste keer een broer en een zus, van 4 en 7, om te vertellen dat er nog eentje onderweg is. Voor de eerste keer een broer en een zus om mee te genieten.

Voor de eerste keer ook zwanger en een hoofd vol Madamie-ideeën. Want zowel voor de doopsuiker als voor de baby zelf, wilde ik nog een laatste keer alles uit de kast halen.  Samen met mijn man maakten we erop los.

Traditionele én originele doopsuikers

Voor de doopsuikers had ik vaak teveel inspiratie, dus maakte ik dan maar een selectie. We naaiden en borduurden herbruikbare snackzakjes en bestempelden stenen bloempotjes met haar naam, die we vulden met knolletjes geluksklavers, goten zeep en stempelden er met de koekjesstempel haar naam op, graveerden regenboogpotloden voor de kindjes en kleine wasknijpertjes voor de traditionele suikerbonen voor de zoetemondjes. We maakten ook een stempel om verpakkingen net dat ietsje meer te geven. Tenslotte brouwden we opnieuw een eigen biertje om de collectie aan te vullen, dit keer een zure kriek.

Eerste spulletjes voor de baby

Voor onze kleine spruit liet ik me ook nog eens goed gaan: ik maakte zelf haar konijnenknuffeltje (ja, in het dubbel, want je weet maar nooit), maakte vlaggetjes om bij de doopsuikers uit te hangen, maakte alvast een trekrugzak om mee te nemen naar de crèche en borduurde een dekentje en enkele tetradoeken om in te bakeren. Ik borduurde ook een gastendoekje met haar naam: handig voor in de verzorgingstas en later voor mee in de zwemzak als voetmatje.

Alles net op tijd klaar…

En nu?
Genieten!
Genieten van het gezinnetje, genieten van ons kleinste meisje.

Het bericht Over zelf (opnieuw) mama worden verscheen eerst op Madamie - leuke pakjes.